Android apps

W myśl zasady – Pokaż mi swój smartfon, a powiem Ci kim jesteś polecamy apki na android i nie tylko:

Multiply   

Szlakiem przyrody 

Tabliczka  

Kujon  

Comic Creator  

Math Duel  

Tangram HD  

PicCollage  

Wykreślanka  

Ortogratka  

Kostki  

Dice Roller  

SchematicMind  

TextArt     

Through a hole – things  

PiZap  

Skitch  

Lightbot Code Hour 

kahoot.it  

 

 

learningapps.org

 

 Zondle

Dekalog dla Rodziców i Wychowawców

•  Nie upokarzaj dziecka, bo ono, tak jak ty, ma silne poczucie własnej godności.

•  Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś.

•  Pozwalaj dziecku dokonywać wyboru najczęściej jak możesz.

•  Jeśli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś je i wytłumacz się. (Nie bój się utraty autorytetu – dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy.

•  Nigdy nie mów źle o dziecku, szczególnie w obecności innych osób.

•  Nie mów „zrobisz to, bo ja tak chcę” – jeśli musisz czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij.

•  Jeśli wydajesz polecenia dziecku, staraj się nie stać nad nim i mówić z góry swego autorytetu.

•  Nie musisz być za wszelką cenę konsekwentny, nie musisz być w zgodzie z innymi dorosłymi przeciw dziecku, jeżeli wiesz, że oni nie mieli racji.

•  Jeżeli nie wiesz, jak postąpić, pomyśl, jak ty poczułbyś się, będąc dzieckiem.

•  Staraj się być czasem adwokatem swego dziecka.

(„Konwencja o prawach dziecka” przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 20.11.1989r.)

 

 

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego

PODSTAWA PROGRAMOWA WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO DLA PRZEDSZKOLI, ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W SZKOŁACH PODSTAWOWYCH ORAZ INNYCH FORM WYCHOWANIA

PRZEDSZKOLNEGO

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego opisuje proces wspomagania rozwoju i edukacji dzieci objętych wychowaniem przedszkolnym.

Przedszkola, oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych oraz inne formy

wychowania przedszkolnego w równej mierze pełnią funkcje opiekuńcze,

wychowawcze i kształcące. Zapewniają dzieciom możliwość wspólnej

zabawy i nauki w warunkach bezpiecznych, przyjaznych i dostosowanych

do ich potrzeb rozwojowych.

 

Celem wychowania przedszkolnego jest:

1) wspomaganie dzieci w rozwijaniu uzdolnień oraz kształtowanie czynności

intelektualnych potrzebnych im w codziennych sytuacjach i w dalszej

edukacji;

2) budowanie systemu wartości, w tym wychowywanie dzieci tak, żeby lepiej

orientowały się w tym, co jest dobre, a co złe;

3) kształtowanie u dzieci odporności emocjonalnej koniecznej do racjonalnego

radzenia sobie w nowych i trudnych sytuacjach, w tym także do

łagodnego znoszenia stresów i porażek;

4) rozwijanie umiejętności społecznych dzieci, które są niezbędne w poprawnych

relacjach z dziećmi i dorosłymi;

5) stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz nauce

dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych;

6) troska o zdrowie dzieci i ich sprawność fizyczną; zachęcanie do uczestnictwa

w zabawach i grach sportowych;

7) budowanie dziecięcej wiedzy o świecie społecznym, przyrodniczym

i technicznym oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń

w sposób zrozumiały dla innych;

8) wprowadzenie dzieci w świat wartości estetycznych i rozwijanie umiejętności

wypowiadania się poprzez muzykę, małe formy teatralne oraz

sztuki plastyczne;

9) kształtowanie u dzieci poczucia przynależności społecznej (do rodziny,

grupy rówieśniczej i wspólnoty narodowej) oraz postawy patriotycznej;

10) zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych poprzez wspieranie

ich ciekawości, aktywności i samodzielności, a także kształtowanie tych

wiadomości i umiejętności, które są ważne w edukacji szkolnej.

 

Cele te są realizowane we wszystkich obszarach działalności edukacyjnej

przedszkola. W każdym z obszarów podane są umiejętności i wiadomości,

którymi powinny wykazywać się dzieci pod koniec wychowania przedszkolnego.

Aby osiągnąć cele wychowania przedszkolnego, należy wspomagać rozwój,

wychowywać i kształcić dzieci w następujących obszarach:

 

1. Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewanie się

z dorosłymi i dziećmi, zgodne funkcjonowanie w zabawie i w sytuacjach

zadaniowych.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) obdarza uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć to, co mówią i czego

oczekują; grzecznie zwraca się do innych w domu, w przedszkolu, na

ulicy;

2) przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (stara się

współdziałać w zabawach i w sytuacjach zadaniowych) oraz w świecie

dorosłych;

3) w miarę samodzielnie radzi sobie w sytuacjach życiowych i próbuje

przewidywać skutki swoich zachowań;

4) wie, że nie należy chwalić się bogactwem i nie należy dokuczać dzieciom,

które wychowują się w trudniejszych warunkach, a także, że nie

należy wyszydzać i szykanować innych;

5) umie się przedstawić: podaje swoje imię, nazwisko i adres zamieszkania;

wie, komu można podawać takie informacje.

 

2. Kształtowanie czynności samoobsługowych, nawyków higienicznych

i kulturalnych. Wdrażanie dzieci do utrzymywaniu ładu i porządku.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) umie poprawnie umyć się i wytrzeć oraz umyć zęby;

2) właściwie zachowuje się przy stole podczas posiłków, nakrywa do

stołu i sprząta po sobie;

3) samodzielnie korzysta z toalety;

4) samodzielnie ubiera się i rozbiera, dba o osobiste rzeczy i nie naraża

ich na zgubie nie lub kradzież;

5) utrzymuje porządek w swoim otoczeniu.

 

3. Wspomaganie rozwoju mowy dzieci.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) zwraca się bezpośrednio do rozmówcy, stara się mówić poprawnie

pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnym i składniowym;

2) mówi płynnie, niezbyt głośno, dostosowując ton głosu do sytuacji;

3) uważnie słucha, pyta o niezrozumiałe fakty i formułuje dłuższe wypowiedzi

o ważnych sprawach;

4) w zrozumiały sposób mówi o swoich potrzebach i decyzjach.

 

4. Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują

w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojego otoczenia.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) przewiduje, w miarę swoich możliwości, jakie będą skutki czynności

manipulacyjnych na przedmiotach (wnioskowanie o wprowadzanych

i obserwowanych zmianach);

2) grupuje obiekty w sensowny sposób (klasyfikuje) i formułuje uogólnienia

typu: to do tego pasuje, te obiekty są podobne, a te są inne;

3) stara się łączyć przyczynę ze skutkiem i próbuje przewidywać, co się

może zda rzyć.

 

5. Wychowanie zdrowotne i kształtowanie sprawności fizycznej dzieci.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) dba o swoje zdrowie; zaczyna orientować się w zasadach zdrowego

żywienia;

2) dostrzega związek pomiędzy chorobą a leczeniem, poddaje się leczeniu,

np. wie, że przyjmowanie lekarstw i zastrzyki są konieczne;

3) jest sprawne fizycznie lub jest sprawne w miarę swoich możliwości,

jeżeli jest dzieckiem mniej sprawnym ruchowo;

4) uczestniczy w zajęciach ruchowych, w zabawach i grach w ogrodzie

przedszkolnym, w parku, na boisku, w sali gimnastycznej.

 

6. Wdrażanie dzieci do dbałości o bezpieczeństwo własne oraz innych.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) wie, jak trzeba zachować się w sytuacji zagrożenia i gdzie można

otrzymać pomoc, umie o nią poprosić;

2) orientuje się w bezpiecznym poruszaniu się po drogach i korzystaniu

ze środków transportu;

3) zna zagrożenia płynące ze świata ludzi, roślin oraz zwierząt i unika

ich;

4) wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków

chemicznych (np. środków czystości);

5) próbuje samodzielnie i bezpiecznie organizować sobie czas wolny

w przedszkolu i w domu; ma rozeznanie, gdzie można się bezpiecznie

bawić, a gdzie nie.

 

7. Wychowanie przez sztukę – dziecko widzem i aktorem.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) wie, jak należy się zachować na uroczystościach, np. na koncercie, festynie,

przed stawieniu, w teatrze, w kinie;

2) odgrywa role w zabawach parateatralnych, posługując się mową, mimiką,

gestem i ruchem; umie posługiwać się rekwizytami (np. maską).

 

8. Wychowanie przez sztukę – muzyka i śpiew, pląsy i taniec.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) śpiewa piosenki z dziecięcego repertuaru oraz łatwe piosenki ludowe;

chętnie uczestniczy w zbiorowym śpiewie, w tańcach i muzykowaniu;

2) dostrzega zmiany dynamiki, tempa i wysokości dźwięku utworu muzycznego,

wyraża je, pląsając lub tańcząc;

3) tworzy muzykę, korzystając z instrumentów perkusyjnych (oraz innych

przedmiotów), a także improwizuje ją ruchem;

4) w skupieniu słucha muzyki, w tym także muzyki poważnej.

 

9. Wychowanie przez sztukę – różne formy plastyczne.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) przejawia, w miarę swoich możliwości, zainteresowanie wybranymi

zabytkami i dziełami sztuki oraz tradycjami i obrzędami ludowymi ze

swojego regionu;

2) umie wypowiadać się w różnych technikach plastycznych i przy użyciu

elementarnych środków wyrazu (takich jak kształt i barwa) w postaci

prostych kompozycji i form konstrukcyjnych;

3) wykazuje zainteresowanie malarstwem, rzeźbą i architekturą (także

architekturą zieleni i architekturą wnętrz).

 

10. Wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci poprzez zabawy konstrukcyjne,

budzenie zainteresowań technicznych.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) wznosi konstrukcje z klocków i tworzy kompozycje z różnorodnych

materiałów (np. przyrodniczych), ma poczucie sprawstwa („potrafi ę

to zrobić”) i odczuwa radość z wykonanej pracy;

2) używa właściwie prostych narzędzi podczas majsterkowania;

3) interesuje się urządzeniami technicznymi (np. używanymi w gospodarstwie

domowym), próbuje rozumieć, jak one działają, i zachowuje

ostrożność przy korzystaniu z nich.

 

11. Pomaganie dzieciom w rozumieniu istoty zjawisk atmosferycznych

i w unikaniu zagrożeń.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) rozpoznaje i nazywa zjawiska atmosferyczne charakterystyczne dla

poszczególnych pór roku; podejmuje rozsądne decyzje i nie naraża

się na niebezpieczeństwo wynikające z pogody, np. nie stoi pod drzewem

w czasie burzy, nie zdejmuje czapki w mroźną pogodę;

2) wie, o czym mówi osoba zapowiadająca pogodę w radiu i w telewizji,

np. że będzie pa dał deszcz, śnieg, wiał wiatr; stosuje się do podawanych

informacji w miarę swoich możliwości.

 

12. Wychowanie dla poszanowania roślin i zwierząt.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) wymienia rośliny i zwierzęta żyjące w różnych środowiskach przyrodniczych,

np. na polu, na łące, w lesie;

2) wie, jakie warunki są potrzebne do rozwoju zwierząt (przestrzeń życiowa,

bezpieczeństwo, pokarm) i wzrostu roślin (światło, temperatura,wilgotność);

3) potrafi wymienić zmiany zachodzące w życiu roślin i zwierząt w kolejnych

porach roku; wie, w jaki sposób człowiek może je chronić i pomóc

im, np. przetrwać zimę.

 

13. Wspomaganie rozwoju intelektualnego dzieci wraz z edukacją matematyczną.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) liczy obiekty i rozróżnia błędne liczenie od poprawnego;

2) wyznacza wynik dodawania i odejmowania, pomagając sobie liczeniem

na palcach lub na innych zbiorach zastępczych;

3) ustala równoliczność dwóch zbiorów, a także posługuje się liczebnikami

porządkowymi;

4) rozróżnia stronę lewą i prawą, określa kierunki i ustala położenie

obiektów w stosunku do własnej osoby, a także w odniesieniu do innych

obiektów;

5) wie, na czym polega pomiar długości, i zna proste sposoby mierzenia:

krokami, sto pa za stopą;

6) zna stałe następstwo dni i nocy, pór roku, dni tygodnia, miesięcy

w roku.

 

14. Kształtowanie gotowości do nauki czytania i pisania.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) potrafi określić kierunki oraz miejsca na kartce papieru, rozumie polecenia

typu: narysuj kółko w lewym górnym rogu kartki, narysuj szlaczek,

zaczynając od lewej strony kartki;

2) potrafi uważnie patrzeć (organizuje pole spostrzeżeniowe), aby rozpoznać

i zapamiętać to, co jest przedstawione na obrazkach;

3) dysponuje sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo-ruchową

potrzebną do rysowania, wycinania i nauki pisania;

4) interesuje się czytaniem i pisaniem; jest gotowe do nauki czytania i pisania;

5) słucha np. opowiadań, baśni i rozmawia o nich; interesuje się książkami;

6) układa krótkie zdania, dzieli zdania na wyrazy, dzieli wyrazy na sylaby;

wyodrębnia głoski w słowach o prostej budowie fonetycznej;

7) rozumie sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków

oraz często stosowanych oznaczeń i symboli, np. w przedszkolu,

na ulicy, na dworcu.

 

15. Wychowanie rodzinne, obywatelskie i patriotyczne.

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) wymienia imiona i nazwiska osób bliskich, wie, gdzie pracują, czym

się zajmują;

2) zna nazwę miejscowości, w której mieszka, zna ważniejsze instytucje

i orientuje się w rolach społecznych pełnionych przez ważne osoby,

np. policjanta, strażaka;

3) wie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a stolicą Polski jest

Warszawa;

4) nazywa godło i flagę państwową, zna polski hymn i wie, że Polska należy

do Unii Europejskiej;

5) wie, że wszyscy ludzie mają równe prawa.

 

W trosce o prawidłowy rozwój psychoruchowy oraz przebieg wychowania

i kształcenia dzieci w wieku przedszkolnym zaleca się następujące proporcje

zagospodarowania czasu przebywania w przedszkolu w rozliczeniu tygodniowym:

1) co najmniej jedną piątą czasu należy przeznaczyć na zabawę (w tym czasie

dzieci bawią się swobodnie, przy niewielkim udziale nauczyciela);

2) co najmniej jedną piątą czasu (w przypadku młodszych dzieci – jedną

czwartą czasu), dzieci spędzają w ogrodzie przedszkolnym, na boisku,

w parku itp. (organizowane są tam gry i zabawy ruchowe, zajęcia sportowe,

obserwacje przyrodnicze, prace gospodarcze, porządkowe i ogrodnicze

itd.);

3) najwyżej jedną piątą czasu zajmują różnego typu zajęcia dydaktyczne, realizowane według wybranego programu wychowania przed szkolnego;

4) pozostały czas – dwie piąte czasu nauczyciel może dowolnie zagospodarować

(w tej puli czasu mieszczą się jednak czynności opiekuńcze, samoobsługowe,

organizacyjne i inne).

 

Zadaniem nauczycieli jest prowadzenie obserwacji pedagogicznych mających

na celu pozna nie możliwości i potrzeb rozwojowych dzieci oraz dokumentowanie

tych obserwacji.

Z początkiem roku poprzedzającego rozpoczęcie przez dziecko nauki w klasie I szkoły podstawowej należy przeprowadzić analizę gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole (diagnoza przedszkolna).

Celem takiej analizy jest zgromadzenie informacji, które mogą pomóc:

1) rodzicom w poznaniu stanu gotowości swojego dziecka do podjęcia nauki

w szkole pod stawowej, aby mogli je w osiąganiu tej gotowości, odpowiednio

do potrzeb, wspomagać;

2) nauczycielowi przedszkola przy opracowaniu indywidualnego programu

wspomagania i korygowania rozwoju dziecka, który będzie realizowany

w roku poprzedzającym rozpoczęcie nauki w szkole podstawowej;

3) pracownikom poradni psychologiczno-pedagogicznej, do której zostanie

skierowane dziecko, w razie potrzeby pogłębionej diagnozy związanej

ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

W wielu obszarach wychowania przedszkolnego występują treści edukacji

zdrowotnej. Ze względu na dobro dzieci, należy zadbać o kształtowanie ich

świadomości zdrowotnej oraz nawyków dbania o własne zdrowie w codziennych

sytuacjach w przedszkolu i w domu, współpracując w tym zakresie z rodzicami.

W trosce o jednolite oddziaływanie wychowawcze, nauczyciele:

1) systematycznie informują rodziców o zadaniach wychowawczych

i kształcących realizowanych w przedszkolu; zapoznają rodziców z podstawą

programową wychowania przedszkolnego i włączają ich do kształtowania

u dziecka określonych tam wiadomości i umiejętności;

2) informują rodziców o sukcesach i kłopotach ich dzieci, a także włączają

ich do wspierania osiągnięć rozwojowych dzieci i łagodzenia trudności,

na jakie natrafiają;

3) zachęcają rodziców do współdecydowania w sprawach przedszkola,

np. wspólnie organizują wydarzenia, w których biorą udział dzieci.

W celu właściwego przygotowania dzieci do podjęcia nauki w szkole podstawowej, nauczyciele powinni znać podstawę programową kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych w zakresie I etapu edukacyjnego, a zwłaszcza

klasy I szkoły podstawowej.

Podstawa programowa I etap edukacyjny

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA SZKÓŁ PODSTAWOWYCH – I etap edukacyjny

 

 (Fragmenty załącznika nr 2 rozporządzenia)

Kształcenie ogólne w szkole podstawowej tworzy fundament wykształcenia

– szkoła łagodnie wprowadza uczniów w świat wiedzy, dbając o ich harmonijny

rozwój intelektualny, etyczny, emocjonalny, społeczny i fizyczny.

 

Kształcenie to dzieli się na dwa etapy edukacyjne:

1) I etap edukacyjny, obejmujący klasy I–III szkoły podstawowej – edukacja

wczesnoszkolna;

2) II etap edukacyjny, obejmujący klasy IV–VI szkoły podstawowej.

 

Celem kształcenia ogólnego w szkole podstawowej jest:

1) przyswojenie przez uczniów podstawowego zasobu wiadomości na temat

faktów, za sad, teorii i praktyki, dotyczących przede wszystkim tematów

i zjawisk bliskich doświadczeniom uczniów;

2) zdobycie przez uczniów umiejętności wykorzystywania posiadanych

wiadomości pod czas wykonywania zadań i rozwiązywania problemów;

3) kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne

funkcjonowanie we współczesnym świecie.

 

Do najważniejszych umiejętności zdobywanych przez ucznia w trakcie

kształcenia ogólnego w szkole podstawowej należą:

1) czytanie – rozumiane zarówno jako prosta czynność, jako umiejętność

rozumienia, wykorzystywania i przetwarzania tekstów w zakresie

umożliwiającym zdobywa nie wiedzy, rozwój emocjonalny, intelektualny

i moralny oraz uczestnictwo w życiu społeczeństwa;

2) myślenie matematyczne – umiejętność korzystania z podstawowych narzędzi

matematyki w życiu codziennym oraz prowadzenia elementarnych

rozumowań matematycznych;

3) myślenie naukowe – umiejętność formułowania wniosków opartych na

obserwacjach empirycznych dotyczących przyrody i społeczeństwa;

4) umiejętność komunikowania się w języku ojczystym i w języku obcym,

zarówno w mowie, jak i w piśmie;

5) umiejętność posługiwania się nowoczesnymi technologiami informacyjno-

komunikacyjnymi, w tym także dla wyszukiwania i korzystania

z informacji;

6) umiejętność uczenia się jako sposób zaspokajania naturalnej ciekawości

świata, odkrywania swoich zainteresowań i przygotowania do dalszej

edukacji;

7) umiejętność pracy zespołowej.

 

Jednym z najważniejszych zadań szkoły podstawowej jest kształcenie umiejętności posługiwania się językiem polskim, w tym dbałość o wzbogacanie zasobu słownictwa uczniów. Wypełnianie tego zadania należy do obowiązków

każdego nauczyciela.

Ważnym zadaniem szkoły podstawowej jest przygotowanie uczniów do życia

w społeczeństwie informacyjnym. Nauczyciele powinni stwarzać uczniom

warunki do nabywania umiejętności wyszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł, z za stosowaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, na zajęciach z różnych przedmiotów.

Realizację powyższych celów powinna wspomagać dobrze wyposażona biblioteka szkolna, dysponująca aktualnymi zbiorami, zarówno w postaci księgozbioru, jak i w postaci zasobów multimedialnych. Nauczyciele wszystkich

przedmiotów powinni odwoływać się do zasobów biblioteki szkolnej i współpracować z nauczycielami bibliotekarzami w celu wszechstronnego przygotowania uczniów do samokształcenia i świadomego wyszukiwania, selekcjonowania i wykorzystywania informacji.

Ponieważ środki społecznego przekazu odgrywają coraz większą rolę zarówno

w życiu społecznym, jak i indywidualnym, każdy nauczyciel powinien

poświęcić dużo uwagi edukacji medialnej, czyli wychowaniu uczniów do

właściwego odbioru i wykorzystania mediów.

Ważnym zadaniem szkoły podstawowej jest także edukacja zdrowotna, której

celem jest kształtowanie u uczniów nawyku dbałości o zdrowie własne i innych

ludzi oraz umiejętności tworzenia środowiska sprzyjającego zdrowiu.

W procesie kształcenia ogólnego szkoła podstawowa kształtuje u uczniów

postawy sprzyjające ich dalsze mu rozwojowi indywidualnemu i społecznemu,

takie jak: uczciwość, wiarygodność, odpowiedzialność, wytrwałość,

poczucie własnej wartości, szacunek dla innych ludzi, ciekawość poznawcza,

kreatywność, przedsiębiorczość, kultura osobista, gotowość do uczestnictwa

w kulturze, podejmowania inicjatyw oraz do pracy zespołowej.

W rozwoju społecznym bardzo ważne jest kształtowanie postawy obywatelskiej,

po stawy poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, a tak że

postawy poszanowania dla innych kultur i tradycji. Szkoła podejmuje odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji.

 

 

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

Działalność edukacyjna szkoły jest określona przez:

1) szkolny zestaw programów nauczania, który uwzględniając wymiar wychowawczy,

obejmuje całą działalność szkoły z punktu widzenia dydaktycznego;

2) program wychowawczy szkoły obejmujący wszystkie treści i działania

o charakterze wychowawczym;

3) program profilaktyki dostosowany do potrzeb rozwojowych uczniów

oraz potrzeb danego środowiska, obejmujący wszystkie treści i działania

o charakterze profilaktycznym.

Szkolny zestaw programów nauczania, program wychowawczy szkoły oraz

program profilaktyki tworzą spójną całość i muszą uwzględniać wszystkie

wymagania opisane w podstawie programowej. Ich przygotowanie i realizacja

są zadaniem zarówno całej szkoły, jak i każdego nauczyciela.

Obok zadań wychowawczych i profilaktycznych nauczyciele wykonują również

działania opiekuńcze odpowiednio do istniejących potrzeb.

Szkoła oraz poszczególni nauczy ciele podejmują działania mające na celu

zindywidualizowane wspomaganie rozwoju każdego ucznia, stosownie do

jego potrzeb i możliwości. Uczniom z niepełnosprawnościami, w tym uczniom

z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, nauczanie dostosowuje się

ponadto do ich możliwości psychofizycznych oraz tempa uczenia się.

 

Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych dzieli

się na dwa etapy edukacyjne:

I etap edukacyjny obejmujący klasy I–III szkoły podstawowej – edukacja wczesnoszkolna realizowana w formie kształcenia zintegrowanego oraz

II etap edukacyjny, obejmujący klasy IV–VI szkoły podstawowej,

podczas którego realizowane są następujące przedmioty:

1) język polski;

2) język obcy nowożytny;

3) muzyka;

4) plastyka;

5) historia i społeczeństwo;

6) przyroda;

7) matematyka;

8) zajęcia komputerowe;

9) zajęcia techniczne;

10) wychowanie fizyczne;

11) wychowanie do życia w rodzinie;

12) etyka;

13) język mniejszości narodowej lub etnicznej3;

14) język regionalny – język kaszubski. Przedmiot język mniejszości narodowej lub etnicznej oraz przedmiot język regionalny język kaszubski jest realizowany w szkołach (oddziałach) z nauczaniem języka mniejszości narodowych lub etnicznych oraz języka regionalnego – języka kaszubskiego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie warunków i sposobu wykonywania przez przedszkola, szkoły i placówki publiczne zadań umożliwiających podtrzymywanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej i językowej uczniów należących do mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym (Dz. U. Nr 214, poz. 1579).

 

PODSTAWA PROGRAMOWA EDUKACJI WCZESNOSZKOLNEJ

I etap edukacyjny: klasy I–III

Edukacja wczesnoszkolna ma stopniowo i możliwie łagodnie przeprowadzić

dziecko z kształcenia zintegrowanego do nauczania przedmiotowego w klasach

IV–VI szkoły podstawowej.

Edukacja wczesnoszkolna opisana jest poprzez:

1) zestaw celów kształcenia i wynikających z nich ogólnych zadań szkoły;

2) wykaz wiadomości i umiejętności ucznia kończącego klasę I i ucznia kończącego klasę III szkoły podstawowej.

Powodem wyodrębnienia klasy I szkoły podstawowej jest podkreślenie ciągłości

procesu edukacji rozpoczętego w przedszkolu i kontynuowanego

w szkole podstawowej. Chodzi też o uwzględnienie możliwości rozwojowych

ucznia klasy I, a także o właściwe rozmieszczenie treści nauczania w ramach

I etapu edukacyjnego. Edukacja wczesnoszkolna jest procesem rozłożonym

na 3 lata nauki szkolnej. Oznacza to, że wiadomości i umiejętności

zdobywane przez ucznia w klasie I będą powtarzane, pogłębiane i rozszerzane

w klasie II i III.

Zakres wiadomości i umiejętności, jakimi ma dysponować uczeń kończący

klasę III szkoły podstawowej, ustalono tak, by nauczyciel mógł je zrealizować

z uczniami o przeciętnych możliwościach. Jest to ważne założenie, gdyż

wiadomości i umiejętności ukształtowane w klasach I–III szkoły podstawowej

stanowią bazę i punkt wyjścia do nauki w klasach IV–VI szkoły podstawowej.

W sprzyjających warunkach edukacyjnych można kształcenie zorganizować

tak, by uczniowie w ciągu I etapu edukacyjnego nauczyli się znacznie więcej.

Z drugiej strony, niektórym uczniom trzeba udzielić pomocy psychologiczno-

pedagogicznej, żeby mogli sprostać wymaganiom określonym w podstawie

programowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych w zakresie

I etapu edukacyjnego.

 

Celem edukacji wczesnoszkolnej jest wspomaganie dziecka w rozwoju

intelektualnym, emocjonalnym, społecznym, etycznym, fizycznym i estetycznym.

Ważne jest również takie wychowanie, aby dziecko w miarę swoich

możliwości było przygotowane do życia w zgodzie z samym sobą, ludźmi

i przyrodą. Należy zadbać o to, aby dziecko odróżniało dobro od zła,

było świadome przynależności społecznej (do rodziny, grupy rówieśniczej

i wspólnoty narodowej) oraz rozumiało konieczność dbania o przyrodę.

Jednocześnie dąży się do ukształtowania systemu wiadomości i umiejętności

potrzebnych dziecku do poznawania i rozumienia świata, radzenia sobie

w codziennych sytuacjach oraz do kontynuowania nauki w klasach

IV–VI szkoły pod stawowej.

 

Zadaniem szkoły jest:

1) realizowanie programu nauczania skoncentrowanego na dziecku, na

jego indywidualnym tempie rozwoju i możliwościach uczenia się;

2) respektowanie trójpodmiotowości oddziaływań wychowawczych i kształcących:

uczeń-szkoła-dom rodzinny;

3) rozwijanie predyspozycji i zdolności poznawczych dziecka;

4) kształtowanie u dziecka pozytywnego stosunku do nauki oraz rozwijanie

ciekawości w poznawaniu otaczającego świata i w dążeniu do prawdy;

5) poszanowanie godności dziecka; zapewnienie dziecku przyjaznych, bezpiecznych i zdrowych warunków do nauki i za ba wy, działania indywidualnego i zespołowego, rozwijania samodzielności oraz odpowiedzialności za siebie i najbliższe otoczenie, ekspresji plastycznej, muzycznej i ruchowej, aktywności badawczej, a także działalności twórczej;

6) wyposażenie dziecka w umiejętność czytania i pisania, w wiadomości

i sprawności matematyczne potrzebne w sytuacjach życiowych i szkolnych

oraz przy rozwiązywaniu problemów;

7) dbałość o to, aby dziecko mogło nabywać wiedzę i umiejętności potrzebne

do rozumienia świata, w tym zagwarantowanie mu dostępu do różnych

źródeł informacji i możliwości korzystania z nich;

8) sprzyjanie rozwojowi cech osobowości dziecka koniecznych do aktywnego

i etycznego uczestnictwa w życiu społecznym.

 

1. Edukacja polonistyczna. Wspomaganie rozwoju umysłowego w zakresie

wypowiadania się. Dbałość o kulturę języka. Początkowa nauka czytania

i pisania. Kształtowanie umiejętności wypowiadania się w małych formach

teatralnych.

Uczeń kończący klasę I:

1) w zakresie umiejętności społecznych warunkujących porozumiewanie

się i kul turę języka:

a) obdarza uwagą dzieci i dorosłych, słucha ich wypowiedzi i chce

zrozumieć, co przekazują; komunikuje w jasny sposób swoje spostrzeżenia,

po trze by, odczucia,

b) w kulturalny sposób zwraca się do rozmówcy, mówi na temat, zadaje

pytania i odpowiada na pytania innych osób, dostosowuje ton

głosu do sytuacji, np. nie mówi zbyt głośno,

c) uczestniczy w rozmowie na tematy związane z życiem rodzinnym

i szkolnym, także inspirowane literaturą;

2) w zakresie umiejętności czytania i pisania:

a) rozumie sens kodowania oraz dekodowania informacji; odczytuje

uproszczone rysunki, piktogramy, znaki informacyjne i napisy,

b) zna wszystkie litery alfabetu, czyta i rozumie proste, krótkie teksty,

c) pisze proste, krótkie zdania: przepisuje, pisze z pamięci; dba o estetykę

i poprawność graficzną pisma (przestrzega zasad kaligrafii),

d) posługuje się ze zrozumieniem określeniami: wyraz, głoska, litera,

sylaba, zdanie,

e) interesuje się książką i czytaniem; słucha w skupieniu czytanych

utworów (np. baśni, opowiadań, wierszy), w miarę swoich możliwości

czyta lektury wskazane przez nauczyciela,

f) korzysta z pakietów edukacyjnych (np. zeszytów ćwiczeń i innych

pomocy dydaktycznych) pod kierunkiem nauczyciela;

3) w zakresie umiejętności wypowiadania się w małych formach teatralnych:

a) uczestniczy w zabawie teatralnej, ilustruje mimiką, gestem, ruchem

zachowania bohatera literackiego lub wymyślonego,

b) rozumie umowne znaczenie rekwizytu i umie posłużyć się nim

w odgrywanej scence,

c) odtwarza z pamięci teksty dla dzieci, np. wiersze, piosenki, fragmenty

prozy.

 

2. Język obcy nowożytny. Wspomaganie dzieci w porozumiewaniu się

z osobami, które mówią innym językiem. Uczeń kończący klasę I:

1) rozumie proste polecenia i właściwie na nie reaguje;

2) nazywa obiekty w najbliższym otoczeniu;

3) recytuje wierszyki i rymowanki, śpiewa piosenki z repertuaru dziecięcego;

4) rozumie sens opowiedzianych historyjek, gdy są wspierane obrazkami,

gestami, przedmiotami.

 

3. Edukacja muzyczna. Wychowanie do odbioru i tworzenia muzyki: śpiewanie

i muzykowanie, słuchanie i rozumienie. Uczeń kończący klasę I:

1) powtarza prostą melodię; śpiewa piosenki z repertuaru dziecięcego,

wykonuje śpiewanki i rymowanki;

2) odtwarza proste rytmy głosem i na instrumentach perkusyjnych; wyraża

nastrój i charakter muzyki pląsając i tańcząc (reaguje na zmianę

tempa i dynamiki);

3) realizuje proste schematy rytmiczne (tataizacją, ruchem całego ciała);

4) wie, że muzykę można zapisać i odczytać;

5) świadomie i aktywnie słucha muzyki, potem wyraża swe doznania

werbalnie i niewerbalnie;

6) kulturalnie zachowuje się na koncercie oraz w trakcie śpiewania hymnu

narodowego.

 

4. Edukacja plastyczna. Poznawanie architektury, malarstwa i rzeźby. Wyrażanie

własnych myśli i uczuć w różnorodnych formach plastycznych.

Przygotowanie do korzystania z medialnych środków przekazu. Uczeń

kończący klasę I:

1) wypowiada się w wybranych technikach plastycznych na płaszczyźnie

i w przestrzeni; posługuje się takimi środkami wyrazu plastycznego,

jak: kształt, barwa, faktura;

2) ilustruje sceny i sytuacje (realne i fantastyczne) inspirowane wyobraźnią,

baśnią, opowiadaniem, muzyką; korzysta z narzędzi multimedialnych;

3) wykonuje proste rekwizyty (np. lalkę, pacynkę) i wykorzystuje je

w małych formach teatralnych; tworzy przedmioty charakterystyczne

dla sztuki ludowej regionu, w którym mieszka;

4) rozpoznaje wybrane dziedziny sztuki: architekturę (także architekturę

zieleni), malarstwo, rzeźbę, grafikę; wypowiada się na ich temat.

 

5. Edukacja społeczna. Wychowanie do zgodnego współdziałania z rówieśnikami

i dorosły mi. Uczeń kończący klasę I:

1) potrafi odróżnić, co jest dobre, a co złe w kontaktach z rówieśnikami

i dorosłymi; wie, że warto być odważnym, mądrym i pomagać potrzebującym;

wie, że nie należy kłamać lub zatajać prawdy;

2) współpracuje z innymi w zabawie, w nauce szkolnej i w sytuacjach

życiowych; przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej

oraz w świecie dorosłych, grzecznie zwraca się do innych w szkole,

w domu i na ulicy;

3) wie, co wynika z przynależności do rodziny, jakie są relacje między

najbliższymi, wywiązuje się z powinności wobec nich;

4) ma rozeznanie, że pieniądze otrzymuje się za pracę; dostosowuje swe

oczekiwania do realiów ekonomicznych rodziny;

5) zna zagrożenia ze strony ludzi; wie, do kogo i w jaki sposób należy się

zwrócić o pomoc;

6) wie, gdzie można bezpiecznie organizować zabawy, a gdzie nie można

i dlaczego;

7) potrafi wymienić status administracyjny swojej miejscowości (wieś,

miasto); wie, czym zajmuje się np. policjant, strażak, lekarz, weterynarz;

wie, jak można się do nich zwrócić o pomoc;

8) wie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a Polska znajduje

się w Europie; zna symbole narodowe (flaga, godło, hymn narodowy),

rozpoznaje flagę i hymn Unii Europejskiej.

 

6. Edukacja przyrodnicza. Wychowanie do rozumienia i poszanowania

przyrody ożywionej i nieożywionej. Uczeń kończący klasę I:

1) w zakresie rozumienia i poszanowania świata roślin i zwierząt:

a) rozpoznaje rośliny i zwierzęta żyjące w takich środowiskach

przyrodniczych, jak: park, las, pole uprawne, sad i ogród (działka),

b) zna sposoby przystosowania się zwierząt do poszczególnych pór

roku: odloty i przyloty ptaków, zapadanie w sen zimowy,

c) wymienia warunki konieczne do rozwoju roślin i zwierząt w gospodarstwie

domowym, w szkolnych uprawach i hodowlach itp.;

prowadzi proste hodowle i uprawy (w szczególności w kąciku przyrody),

d) wie, jaki pożytek przynoszą zwierzęta środowisku: niszczenie

szkodników przez ptaki, zapylanie kwiatów przez owady, spulchnianie

gleby przez dżdżownice,

e) zna zagrożenia dla środowiska przyrodniczego ze strony człowieka:

wypalanie łąk i ściernisk, zatruwanie powietrza i wód, pożary

lasów, wyrzucanie odpadów i spalanie śmieci itp.; chroni przyrodę:

nie śmieci, sza nu je rośliny, zachowuje ciszę w parku i w lesie, pomaga

zwierzętom przetrwać zimę i upalne lato,

f) zna zagrożenia ze strony zwierząt (niebezpieczne i chore zwierzęta)

i roślin (np. trujące owoce, liście, grzyby) i wie, jak zachować się

w sytuacji zagrożenia,

g) wie, że należy oszczędzać wodę; wie, jakie znaczenie ma woda

w życiu człowieka, roślin i zwierząt,

h) wie, że należy segregować śmieci; rozumie sens stosowania opakowań

ekologicznych;

2) w zakresie rozumienia warunków atmosferycznych:

a) obserwuje pogodę i prowadzi obrazkowy kalendarz pogody,

b) wie, o czym mówi osoba zapowiadająca pogodę w radiu i w telewizji,

i stosuje się do podanych informacji o pogodzie, np. ubiera się

odpowiednio do pogody,

c) nazywa zjawiska atmosferyczne charakterystyczne dla poszczególnych

pór roku, podejmuje rozsądne decyzje i nie naraża się na niebezpieczeństwo

wynikające z pogody,

d) zna zagrożenia ze strony zjawisk przyrodniczych, takich jak: burza,

huragan, powódź, pożar, i wie, jak zachować się w sytuacji zagrożenia.

 

7. Edukacja matematyczna. Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz

kształtowanie wiadomości i umiejętności matematycznych dzieci. Uczeń

kończący klasę I:

1) w zakresie czynności umysłowych ważnych dla uczenia się matematyki:

a) ustala równoliczność mimo obserwowanych zmian w układzie elementów

w porównywanych zbiorach,

b) układa obiekty (np. patyczki) w serie rosnące i malejące, numeruje

je; wybiera obiekt w takiej serii, określa następne i poprzednie,

c) klasyfikuje obiekty: tworzy kolekcje np. zwierzęta, zabawki, rzeczy

do ubrania,

d) w sytuacjach trudnych i wymagających wysiłku intelektualnego

zachowuje się rozumnie, dąży do wykonania zadania,

e) wyprowadza kierunki od siebie i innych osób; określa położenie

obiektów względem obranego obiektu; orientuje się na kartce papieru,

aby odnajdować informacje (np. w lewym górnym rogu) i rysować

strzałki we właściwym kierunku,

f) dostrzega symetrię (np. w rysunku motyla); zauważa, że jedna figura jest powiększeniem lub pomniejszeniem drugiej; kontynuuje

regularny wzór (np. szlaczek);

2) w zakresie liczenia i sprawności rachunkowych:

a) sprawnie liczy obiekty (dostrzega regularności dziesiątkowego systemu

liczenia), wymienia kolejne liczebniki od wybranej liczby, także

wspak (zakres do 20); zapisuje liczby cyframi (zakres do 10),

b) wyznacza sumy (dodaje) i różnice (odejmuje), manipulując obiektami

lub rachując na zbiorach zastępczych, np. na palcach; sprawnie

dodaje i odejmuje w za kresie do 10, poprawnie zapisuje te działania,

c) radzi sobie w sytuacjach życiowych, których pomyślne zakończenie

wymaga dodawania lub odejmowania,

d) zapisuje rozwiązanie zadania z treścią przedstawionego słownie

w konkretnej sytuacji, stosując zapis cyfrowy i znaki działań;

3) w zakresie pomiaru:

a) długości: mierzy długość, posługując się np. linijką; porównuje długości

obiektów,

b) ciężaru: potrafi ważyć przedmioty; różnicuje przedmioty cięższe,

lżejsze; wie, że towar w sklepie jest pakowany według wagi,

c) płynów: odmierza płyny kubkiem i miarką litrową,

d) czasu: nazywa dni w tygodniu i miesiące w roku; orientuje się,

do czego służy kalendarz, i potrafi z niego korzystać; rozpoznaje

czas na zegarze w ta kim zakresie, który pozwala mu orientować się

w ramach czasowych szkolnych zajęć i domowych obowiązków;

4) w zakresie obliczeń pieniężnych:

a) zna będące w obiegu monety i banknot o wartości 10 zł; zna wartość

nabywczą monet i radzi sobie w sytuacji kupna i sprzedaży,

b) zna pojęcie długu i konieczność spłacenia go.

 

8. Zajęcia komputerowe. Uczeń kończący klasę I:

1) posługuje się komputerem w podstawowym zakresie: uruchamia program,

korzy stając z myszy i klawiatury;

2) wie, jak trzeba korzystać z komputera, żeby nie narażać własnego

zdrowia;

3) stosuje się do ograniczeń dotyczących korzystania z komputera.

 

9. Zajęcia techniczne. Wychowanie do techniki (poznawanie urządzeń,

obsługiwanie i szanowanie ich) i działalność konstrukcyjna dzieci. Uczeń

kończący klasę I:

1) w zakresie wychowania technicznego:

a) wie, jak ludzie wykorzystywali dawniej i dziś siły przyrody (wiatr,

wodę); majsterkuje (np. latawce, wiatraczki, tratwy),

b) zna ogólne zasady działania urządzeń domowych (np. latarki,

odkurzacza, zegara), posługuje się nimi, nie psując ich,

c) buduje z różnorodnych przedmiotów dostępnych w otoczeniu,

np. szałas, na miot, wagę, tor przeszkód; w miarę możliwości konstruuje

urządzenia techniczne z gotowych zestawów do montażu np. dźwigi, samochody, samoloty, statki, domy;

2) w zakresie dbałości o bezpieczeństwo własne i innych:

a) utrzymuje porządek wokół siebie (na swoim stoliku, w sali zabaw,

szatni i w ogrodzie), sprząta po sobie i pomaga innym w utrzymywaniu

porządku,

b) zna zagrożenia wynikające z niewłaściwego używania narzędzi

i urządzeń technicznych,

c) wie, jak należy bezpiecznie poruszać się na drogach (w tym na rowerze)

i korzystać ze środków komunikacji; wie, jak trzeba zachować

się w sytuacji wypadku, np. umie powiadomić dorosłych, zna telefony

alarmowe.

 

10. Wychowanie fizyczne. Kształtowanie sprawności fizycznej dzieci i edukacja

zdrowotna. Uczeń kończący klasę I:

1) uczestniczy w zajęciach rozwijających sprawność fizyczną, zgodnie

z regułami;

2) potrafi :

a) chwytać piłkę, rzucać nią do celu i na odległość, toczyć ją i kozłować,

b) pokonywać przeszkody naturalne i sztuczne,

c) wykonywać ćwiczenia równo ważne;

3) dba o to, aby prawidłowo siedzieć w ławce, przy stole itp.;

4) wie, że choroby są zagrożeniem dla zdrowia i że można im zapobiegać

poprzez: szcze pienia ochronne, właściwe odżywianie się, aktywność

fizyczną, przestrzeganie higieny; właściwie zachowuje się w sytuacji

choroby;

5) wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków

chemicznych (np. środków czystości, środków ochrony roślin);

6) wie, że dzieci niepełnosprawne znajdują się w trudnej sytuacji i pomaga

im.

Podane umiejętności dotyczą dzieci o prawidłowym rozwoju fizycznym. Umiejętności dzieci niepełnosprawnych ustala się stosownie do ich możliwości.

 

11. Etyka. Przybliżanie dzieciom ważnych wartości etycznych na podstawie

baśni, bajek i opowiadań, a także obserwacji życia codziennego. Uczeń

kończący klasę I:

1) przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (współpracuje

w zabawach i w sytuacjach zadaniowych) oraz w świecie dorosłych

(grzecznie zwraca się do innych, ustępuje osobom starszym

miejsca w autobusie, podaje upuszczony przedmiot itp.);

2) wie, że nie można dążyć do zaspokojenia swoich pragnień kosztem innych;

nie niszczy otoczenia;

3) zdaje sobie sprawę z tego, jak ważna jest prawdomówność, stara się

przeciw sta wiać kłamstwu i obmowie;

4) wie, że nie wolno zabierać cudzej własności bez pozwolenia, pamięta

o oddawaniu pożyczonych rzeczy i nie niszczy ich;

5) niesie pomoc potrzebującym, także w sytuacjach codziennych;

6) wie, że ludzie żyją w różnych warunkach i dlatego nie należy chwalić

się bogactwem ani nie należy dokuczać dzieciom, które wychowują się

w trudniejszych warunkach.

 

Treści nauczania – wymagania szczegółowe na koniec klasy III szkoły podstawowej

 

1. Edukacja polonistyczna. Uczeń kończący klasę III:

1) korzysta z informacji:

a) uważnie słucha wypowiedzi i korzysta z przekazywanych informacji,

b) czyta i rozumie teksty przeznaczone dla dzieci na I etapie edukacyjnym

i wyciąga z nich wnioski,

c) wyszukuje w tekście potrzebne informacje i w miarę możliwości korzysta

ze słowników i encyklopedii przeznaczonych dla dzieci na

I etapie edukacyjnym,

d) zna formy użytkowe: życzenia, zaproszenie, zawiadomienie, list,

notatka do kroniki; potrafi z nich korzystać;

2) analizuje i interpretuje teksty kultury:

a) przejawia wrażliwość estetyczną, rozszerza zasób słownictwa poprzez

kontakt z dziełami literackimi,

b) w tekście literackim zaznacza wybrane fragmenty, określa czas

i miejsce akcji, wskazuje głównych bohaterów,

c) czyta teksty i recytuje wiersze, z uwzględnieniem interpunkcji i intonacji,

d) ma potrzebę kontaktu z literaturą i sztuką dla dzieci, czyta wybrane

przez siebie i wskazane przez nauczyciela książki, wypowiada się

na ich temat,

e) pod kierunkiem nauczyciela korzysta z podręczników i zeszytów

ćwiczeń oraz innych środków dydaktycznych;

3) tworzy wypowiedzi:

a) w formie ustnej i pisemnej: kilkuzdaniową wypowiedź, krótkie

opowiadanie i opis, list prywatny, życzenia, zaproszenie,

b) dobiera właściwe formy komunikowania się w różnych sytuacjach

społecznych,

c) uczestniczy w rozmowach: zadaje pytania, udziela odpowiedzi

i prezentuje własne zdanie; poszerza zakres słownictwa i struktur

składniowych,

d) dba o kulturę wypowiadania się; poprawnie artykułuje głoski, akcentuje

wyrazy, stosuje pauzy i właściwą intonację w zdaniu oznajmującym,

pyta ją cym i rozkazującym; stosuje formuły grzecznościowe,

e) dostrzega różnicę pomiędzy literą i głoską; dzieli wyrazy na sylaby;

oddziela wyrazy w zdaniu, zdania w tekście,

f) pisze czytelnie i estetycznie (przestrzega zasad kaligrafii), dba

o poprawność gramatyczną, ortograficzną oraz interpunkcyjną,

g) przepisuje teksty, pisze z pamięci i ze słuchu; w miarę swoich możliwości

samodzielnie realizuje pisemne zadania domowe.

 

2. Język obcy nowożytny. Uczeń kończący klasę III:

1) wie, że ludzie posługują się różnymi językami i aby się z nimi porozumieć,

trzeba nauczyć się ich języka (motywacja do nauki języka

obcego);

2) reaguje werbalnie i niewerbalnie na proste polecenia nauczyciela;

3) rozumie wypowiedzi ze słuchu:

a) rozróżnia znaczenie wyrazów o podobnym brzmieniu,

b) rozpoznaje zwroty stosowane na co dzień i potrafi się nimi posługiwać,

c) rozumie ogólny sens krótkich opowiadań i baśni przedstawianych

także za pomocą obrazów, gestów,

d) rozumie sens prostych dialogów w historyjkach obrazkowych (także

w nagraniach audio i video);

4) czyta ze zrozumieniem wyrazy i proste zdania;

5) zadaje pytania i udziela odpowiedzi w ramach wyuczonych zwrotów,

recytuje wiersze, rymowanki i śpiewa piosenki, nazywa obiekty z otoczenia

i opisuje je, bierze udział w miniprzedstawieniach teatralnych;

6) przepisuje wyrazy i zdania;

7) w nauce języka obcego nowożytnego potrafi korzystać ze słowników

obraz ko wych, książe czek, środków multimedialnych;

8) współpracuje z rówieśnikami w trakcie nauki.

 

3. Edukacja muzyczna. Uczeń kończący klasę III:

1) w zakresie odbioru muzyki:

a) zna i stosuje następujące rodzaje aktywności muzycznej:

– śpiewa w zespole piosenki ze słuchu (nie mniej niż 10 utworów

w roku szkolnym); śpiewa z pamięci hymn narodowy,

– gra na instrumentach perkusyjnych (proste rytmy i wzory rytmiczne)

oraz melodycznych (proste melodie i akompaniamenty),

– realizuje sylabami rytmicznymi, gestem oraz ruchem proste rytmy

i wzory rytmiczne; reaguje ruchem na puls rytmiczny i jego

zmiany, zmiany tempa, metrum i dynamiki (maszeruje, biega,

podskakuje),

– tańczy podstawowe kroki i figury krakowiaka, polki oraz innego,

prostego tańca ludowego,

b) rozróżnia podstawowe elementy muzyki (melodia, rytm, wysokość

dźwięku, akompaniament, tempo, dynamika) i znaki notacji muzycznej

(wyraża ruchowo czas trwania wartości rytmicznych, nut i pauz),

c) aktywnie słucha muzyki i określa jej cechy: rozróżnia i wyraża środkami

pozamuzycznymi charakter emocjonalny muzyki, rozpoznaje

utwory wykonane: solo i zespołowo, na chór i orkiestrę; orientuje

się w rodzajach głosów ludzkich (sopran, bas) oraz w instrumentach

muzycznych (forte pian, gitara, skrzypce, trąbka, fl et, perkusja);

rozpoznaje podstawowe formy muzyczne – AB, ABA (wskazuje ruchem

lub gestem ich kolejne części);

2) w zakresie tworzenia muzyki:

a) tworzy proste ilustracje dźwiękowe do tekstów i obrazów oraz

improwizacje ruchowe do muzyki,

b) improwizuje głosem i na instrumentach według ustalonych zasad,

c) wykonuje proste utwory, interpretuje je zgodnie z ich rodzajem

i funkcją.

 

4. Edukacja plastyczna. Uczeń kończący klasę III:

1) w zakresie percepcji sztuki:

a) określa swoją przynależność kulturową poprzez kontakt z wybranymi

dzieła mi sztuki, zabytkami i z tradycją w środowisku rodzinnym,

szkolnym i lokalnym; uczestniczy w życiu kulturalnym tych środowisk,

wie o istnieniu placówek kultury działających na ich rzecz,

b) korzysta z przekazów medialnych; stosuje ich wytwory w swojej działalności

twórczej (zgodnie z elementarną wiedzą o prawach autora);

2) w zakresie ekspresji przez sztukę:

a) podejmuje działalność twórczą, posługując się takimi środkami

wyrazu plastycznego jak: kształt, barwa, faktura w kompozycji na

płaszczyźnie i w przestrzeni (stosując określone materiały, narzędzia

i techniki plastyczne),

b) realizuje proste projekty w zakresie form użytkowych, w tym służące

kształtowaniu własnego wizerunku i otoczenia oraz upowszechnianiu

kul tury w środowisku szkolnym (stosując określone narzędzia

i wytwory przekazów medialnych);

3) w zakresie recepcji sztuki:

a) rozróżnia takie dziedziny działalności twórczej człowieka jak: architektura, sztuki plastyczne oraz inne określone dyscypliny sztuki

(fotografika, film) i przekazy medialne (telewizja, Internet), a także

rzemiosło artystyczne i sztukę ludową,

b) rozpoznaje wybrane dzieła architektury i sztuk plastycznych należące

do polskiego i europejskiego dziedzictwa kultury; opisuje ich

cechy charakterystyczne (posługując się elementarnymi terminami

właściwymi dla tych dziedzin działalności twórczej).

 

5. Edukacja społeczna. Uczeń kończący klasę III:

1) odróżnia dobro od zła, stara się być sprawiedliwym i prawdomównym;

nie krzywdzi słabszych i pomaga potrzebującym;

2) identyfikuje się ze swoją rodziną i jej tradycjami; podejmuje obowiązki

domowe i rzetelnie je wypełnia; rozumie, co to jest sytuacja ekonomiczna

rodziny, i wie, że trzeba do niej dostosować swe oczekiwania;

3) wie, jak należy zachowywać się w stosunku do dorosłych i rówieśników

(formy grzecznościowe); rozumie potrzebę utrzymywania dobrych

relacji z sąsiadami w miejscu zamieszkania; jest chętny do pomocy,

respektuje prawo innych do pracy i wypoczynku;

4) jest tolerancyjny wobec osób innej narodowości, tradycji kulturowej itp.;

wie, że wszyscy ludzie mają równe prawa;

5) zna prawa ucznia i jego obowiązki (w tym zasady bycia dobrym kolegą),

respektuje je; uczestniczy w szkolnych wydarzeniach;

6) zna najbliższą okolicę, jej ważniejsze obiekty, tradycje; wie, w jakim

regionie mieszka; uczestniczy w wydarzeniach organizowanych przez

lokalną społeczność;

7) zna symbole narodowe (barwy, godło, hymn narodowy) i najważniejsze

wydarzenia historyczne; orientuje się w tym, że są ludzie szczególnie

zasłużeni dla miejscowości, w której mieszka, dla Polski i świata;

8) wie, jak ważna jest praca w życiu człowieka; wie, jaki zawód wykonują

jego najbliżsi i znajomi; wie, czym zajmuje się np. kolejarz, aptekarz,

policjant, weterynarz;

9) zna zagrożenia ze strony ludzi; potrafi powiadomić dorosłych o wypadku,

zagrożeniu, niebezpieczeństwie; zna numery telefonów: pogotowia

ratunkowego, straży pożarnej, policji oraz ogólnopolski numer

alarmowy 112.

 

6. Edukacja przyrodnicza. Uczeń kończący klasę III:

1) obserwuje i prowadzi proste doświadczenia przyrodnicze, analizuje

je i wiąże przyczynę ze skutkiem;

2) opisuje życie w wybranych ekosystemach: w lesie, ogrodzie, parku,

na łące i w zbiornikach wodnych;

3) nazywa charakterystyczne elementy typowych krajobrazów Polski:

nadmorskiego, nizinnego, górskiego;

4) wymienia zwierzęta i rośliny typowe dla wybranych regionów Polski;

rozpoznaje i nazywa niektóre zwierzęta egzotyczne;

5) wyjaśnia zależność zjawisk przyrody od pór roku;

6) podejmuje działania na rzecz ochrony przyrody w swoim środowisku;

wie, jakie zniszczenia w przyrodzie powoduje człowiek (wypalanie

łąk, zaśmiecanie lasów, nadmierny hałas, kłusownictwo);

7) zna wpływ przyrody nieożywionej na życie ludzi, zwierząt i roślin:

a) wpływ światła słonecznego na cykliczność życia na Ziemi,

b) znaczenie powietrza i wody dla życia,

c) znaczenie wybranych skał i minerałów dla człowieka (np. węgla

i gliny);

8) nazywa części ciała i organy wewnętrzne zwierząt i ludzi (np. serce,

płuca, żołądek);

9) zna podstawowe zasady racjonalnego odżywiania się; rozumie konieczność

kontrolowania stanu zdrowia i stosuje się do zaleceń stomatologa

i lekarza;

10) dba o zdrowie i bezpieczeństwo swoje i innych (w miarę swoich

możliwości); orientuje się w zagrożeniach ze strony roślin i zwierząt,

a także w zagrożeniach typu burza, huragan, śnieżyca, lawina, powódź

itp.; wie, jak trzeba zachować się w takich sytuacjach.

 

7. Edukacja matematyczna. Uczeń kończący klasę III:

1) liczy (w przód i w tył) od danej liczby po 1, dziesiątkami od danej liczby

w zakresie 100 i setkami od danej liczby w zakresie 1000;

2) zapisuje cyframi i odczytuje liczby w zakresie 1000;

3) porównuje dowolne dwie liczby w zakresie 1000 (słownie i z użyciem

znaków <, >, =);

4) dodaje i odejmuje liczby w zakresie 100 (bez algorytmów działań pisemnych);

sprawdza wyniki odejmowania za pomocą dodawania;

5) podaje z pamięci iloczyny w zakresie tabliczki mnożenia; sprawdza

wyniki dzie lenia za pomocą mnożenia;

6) rozwiązuje łatwe równania jednodziałaniowe z niewiadomą w postaci

okienka (bez przenoszenia na drugą stronę);

7) rozwiązuje zadania tekstowe wymagające wykonania jednego działania

(w tym zadania na porównywanie różnicowe, ale bez porównywania

ilorazowego);

8) wykonuje łatwe obliczenia pieniężne (cena, ilość, wartość) i radzi sobie

w sytuacjach codziennych wymagających takich umiejętności;

9) mierzy i zapisuje wynik pomiaru długości, szerokości i wysokości

przedmiotów oraz odległości; posługuje się jednostkami: milimetr,

centymetr, metr; wykonuje łatwe obliczenia dotyczące tych miar (bez

zamiany jednostek i wyrażeń dwumianowanych w obliczeniach formalnych);

używa pojęcia kilometr w sytuacjach życiowych, np. jechaliśmy

autobusem 27 kilometrów (bez zamiany na metry);

10) waży przedmioty, używając określeń: kilogram, pół kilograma, dekagram,

gram; wyko nu je łatwe obliczenia, używając tych miar (bez

zamiany jednostek i bez wyrażeń dwu mianowanych w obliczeniach

formalnych);

11) odmierza płyny różnymi miarkami; używa określeń: litr, pół litra,

ćwierć litra;

12) odczytuje temperaturę (bez konieczności posługiwania się liczbami

ujemnymi, np. 5 stopni mrozu, 3 stopnie poniżej zera);

13) odczytuje i zapisuje liczby w systemie rzymskim od I do XII;

14) podaje i zapisuje daty; zna kolejność dni tygodnia i miesięcy; porządkuje

chronologicznie daty; wykonuje obliczenia kalendarzowe w sytuacjach

życiowych;

15) odczytuje wskazania zegarów: w systemach: 12- i 24-godzinnym,

wyświetlających cyfry i ze wskazówkami; posługuje się pojęciami:

godzina, pół godziny, kwadrans, minuta; wykonuje proste obliczenia

zegarowe (pełne godziny);

16) rozpoznaje i nazywa koła, kwadraty, prostokąty i trójkąty (również

nietypowe, położone w różny sposób oraz w sytuacji, gdy figury zachodzą

na siebie); rysuje odcinki o podanej długości; oblicza obwody

trójkątów, kwadratów i prostokątów (w centymetrach);

17) rysuje drugą połowę figury symetrycznej; rysuje figury w powiększeniu

i pomniejszeniu; kontynuuje regularność w prostych motywach

(np. szlaczki, rozety).

 

8. Zajęcia komputerowe. Uczeń kończący klasę III:

1) umie obsługiwać komputer:

a) posługuje się myszą i klawiaturą,

b) poprawnie nazywa główne elementy zestawu komputerowego;

2) posługuje się wybranymi programami i grami edukacyjnymi, rozwijając

swoje zainteresowania; korzysta z opcji w programach;

3) wyszukuje i korzysta z informacji:

a) przegląda wybrane przez nauczyciela strony internetowe (np.

stronę swojej szkoły),

b) dostrzega elementy aktywne na stronie internetowej, nawiguje po

stronach w określonym zakresie,

c) odtwarza animacje i prezentacje multimedialne;

4) tworzy teksty i rysunki:

a) wpisuje za pomocą klawiatury litery, cyfry i inne znaki, wyrazy

i zdania,

b) wykonuje rysunki za pomocą wybranego edytora grafiki, np. z gotowych

fi gur;

5) zna zagrożenia wynikające z korzystania z komputera, Internetu i multimediów:

a) wie, że praca przy komputerze męczy wzrok, nadweręża kręgosłup,

ogranicza kontakty społeczne,

b) ma świadomość niebezpieczeństw wynikających z anonimowości

kontaktów i po dawania swojego adresu,

c) stosuje się do ograniczeń dotyczących korzystania z komputera, Internetu

i multimediów.

 

9. Zajęcia techniczne. Uczeń kończący klasę III:

1) zna środowisko techniczne na tyle, że:

a) orientuje się w sposobach wytwarzania przedmiotów codziennego

użytku („jak to zrobiono?”): meble, domy, samochody, sprzęt gospodarstwa

domowego,

b) rozpoznaje rodzaje maszyn i urządzeń: transportowych (samochody,

statki, samoloty), wytwórczych (narzędzia, przyrządy), informatycznych

(komputer, laptop, telefon komór ko wy); orientuje się

w rodzajach budowli (budynki mieszkalne, biurowe, przemysłowe,

mosty, tunele, wieże) i urządzeń elektrycznych (latarka, prądnica

rowerowa),

c) określa wartość urządzeń technicznych z punktu widzenia cech

użytkowych (łatwa lub trudna obsługa), ekonomicznych (tanie

lub drogie w zakupie i użytkowaniu), estetycznych (np. ładne lub

brzydkie);

2) realizuje „drogę” powstawania przedmiotów od pomysłu do wytworu:

a) przedstawia pomysły rozwiązań technicznych: planuje kolejne

czynności, dobiera odpowiednie materiały (papier, drewno, metal,

tworzywo sztuczne, materiały włókiennicze) oraz narzędzia,

b) rozumie potrzebę organizowania działania technicznego: pracy

indywidualnej i zespołowej,

c) posiada umiejętności:

– odmierzania potrzebnej ilości materiału,

– cięcia papieru, tektury itp.,

– montażu modeli papierowych i z tworzyw sztucznych, korzystając

z pros tych instrukcji i schematów rysunkowych, np. buduje latawce,

makiety domów, mostów, modele samochodów, samolotów

i statków,

– w miarę możliwości, montażu obwodów elektrycznych, szeregowych

i równoległych z wykorzystaniem gotowych zestawów;

3) dba o bezpieczeństwo własne i innych:

a) utrzymuje ład i porządek w miejscu pracy,

b) właściwie używa narzędzi i urządzeń technicznych,

c) wie, jak należy bezpiecznie poruszać się po drogach (w tym na rowerze)

i korzystać ze środków komunikacji; wie, jak trzeba zachować się

w sytuacji wypadku.

 

10. Wychowanie fizyczne i edukacja zdrowotna. Uczeń kończący klasę III:

1) w zakresie sprawności fizycznej:

a) realizuje marszobieg trwający co najmniej 15 minut,

b) umie wykonać próbę siły mięśni brzucha oraz próbę gibkości dolnego

odcinka kręgosłupa;

2) w zakresie treningu zdrowotnego:

a) przyjmuje pozycje wyjściowe i ustawienia do ćwiczeń oraz wykonuje

przewrót w przód,

b) skacze przez skakankę, wykonuje przeskoki jednonóż i obunóż nad

niskimi przeszkodami,

c) wykonuje ćwiczenia równoważne bez przyboru, z przyborem i na

przy rządzie;

3) w zakresie sportów całego życia i wypoczynku:

a) posługuje się piłką: rzuca, chwyta, kozłuje, odbija i prowadzi ją,

b) jeździ np. na rowerze, wrotkach; przestrzega zasad poruszania się

po drogach,

c) bierze udział w zabawach, minigrach i grach terenowych, zawodach

sportowych, respektując reguły i podporządkowując się decyzjom

sędziego,

d) wie, jak należy zachować się w sytuacjach zwycięstwa i radzi sobie

z porażkami w miarę swoich możliwości;

4) w zakresie bezpieczeństwa i edukacji zdrowotnej:

a) dba o higienę osobistą i czystość odzieży,

b) wie, jakie znaczenie dla zdrowia ma właściwe odżywianie się oraz

aktywność fizyczna,

c) wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków

chemicznych niezgodnie z przeznaczeniem,

d) dba o prawidłową postawę, np. siedząc w ławce, przy stole,

e) przestrzega zasad bezpiecznego zachowania się w trakcie zajęć ruchowych;

posługuje się przyborami sportowymi zgodnie z ich przeznaczeniem,

f) potrafi wybrać bezpieczne miejsce do zabaw i gier ruchowych; wie, do

kogo zwrócić się o pomoc w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia.

 

11. Etyka. Uczeń kończący klasę III:

1) rozumie, że ludzie mają równe prawa, niezależnie od tego, gdzie się

urodzili, jak wyglądają, jaką religię wyznają, jaki mają status materialny;

okazuje szacunek osobom starszym;

2) zastanawia się nad tym, na co ma wpływ, na czym mu zależy, do czego

może dążyć nie krzywdząc innych; stara się nieść pomoc potrzebującym;

3) wie, na czym polega prawdomówność i jak ważna jest odwaga przeciwstawiania

się kłamstwu i obmowie; potrafi z tej perspektywy oceniać

zachowania bohaterów baśni, opowiadań, legend, komiksów;

4) wie, że nie można zabierać cudzej własności i stara się tego przestrzegać;

wie, że należy naprawić wyrządzoną szkodę; dostrzega, kiedy postaci

z baśni, opowiadań, legend, komiksów nie przestrzegają reguły

„nie kradnij”;

5) starannie dobiera przyjaciół i pielęgnuje przyjaźnie w miarę swoich

możliwości;

6) wie, że jest częścią przyrody, chroni ją i szanuje; nie niszczy swojego

otoczenia.

 

12. Język mniejszości narodowej lub etnicznej. Uczeń kończący klasę III:

1) odbiera wypowiedzi:

a) uważnie słucha przekazywanych informacji i korzysta z nich,

b) czyta ze zrozumieniem teksty literackie oraz informacyjne dostępne

na I etapie edukacyjnym,

c) wyciąga wnioski z przesłanek zawartych w tekście,

d) wyszukuje w tekście potrzebne informacje, stara się korzystać ze

słowników i encyklopedii,

e) stosuje i zna rolę form użytkowych (np. życzenia, zaproszenie, zawiadomienie,

list, notatka do kroniki) i grzecznościowych w kontaktach

między ludzkich;

2) tworzy wypowiedzi:

a) wypowiada się w różnych formach języka mówionego i pisanego

(kilkuzdaniowa wypowiedź, krótkie opowiadanie i opis, list, życzenia,

zaproszenie),

b) przejawia wrażliwość estetyczną w wypowiedziach inspirowanych

twórczością dla dzieci; tworzy, przekształca i rozwija swoje wypowiedzi,

c) dobiera właściwe formy komunikowania się w różnych sytuacjach

społecznych,

d) uczestniczy w rozmowach: zadaje pytania, udziela odpowiedzi

i prezentuje własne zdanie,

e) zna alfabet: rozróżnia litery, głoski i znaki fonetyczne; dzieli wyrazy

na sylaby; oddziela wyrazy w zdaniu, oddziela zdania w tekście

i poprawnie je za pisuje (zgodnie z elementarnymi zasadami ortografii i interpunkcji),

f) pisze czytelnie i estetycznie,

g) przepisuje teksty, pisze z pamięci i ze słuchu; w miarę swoich możliwości

samodzielnie realizuje pisemne zadania domowe,

h) rozszerza zasób słownictwa poprzez kontakt z tekstami literackimi

i innymi tekstami kultury;

3) analizuje i interpretuje teksty kultury:

a) w tekście literackim wybiera określone fragmenty, określa czas

i miejsce akcji, wskazuje głównych bohaterów,

b) czyta i recytuje, z uwzględnieniem interpunkcji i intonacji,

c) wykorzystuje teksty literackie do tworzenia wypowiedzi kreatywnych,

d) czyta wskazane teksty literackie i wypowiada się na ich temat,

e) jest przygotowany do w miarę samodzielnego korzystania z podręczników

i zeszytów ćwiczeń oraz innych środków dydaktycznych.

 

13. Język regionalny – język kaszubski. Uczeń kończący klasę III:

1) poznaje elementy przyrody, kultury materialnej i duchowej Kaszub

(podczas zajęć i podczas wycieczek):

a) buduje swoją świadomość językową w zakresie języka kaszubskiego,

b) wie, że ludzie posługują się różnymi językami,

c) wie, że Kaszuby to region o bogatej historii, charakterystycznej

przyrodzie, ciekawym ukształtowaniu geograficznym;

2) odbiera wypowiedzi w języku kaszubskim i wykorzystuje pod kierunkiem

nauczyciela informacje w nich za war te; rozumie proste i krótkie

wypowiedzi ustne o tematyce związanej z życiem codziennym:

a) obdarza uwagą rówieśników i dorosłych, słucha ich wypowiedzi

i chce zrozumieć, co przekazują,

b) rozumie sens pisania oraz czytania i orientuje się w oznaczeniach:

uproszczone rysunki, piktogramy, znaki informacyjne i napisy,

strzałki,

c) interesuje się książką i czytaniem; słucha w skupieniu czytanych

utworów (baśni, opowiadań, wierszy, krótkich historyjek),

d) rozumie proste polecenia w języku kaszubskim i właściwie na nie

reaguje,

e) rozumie sens opowiedzianych w języku kaszubskim historyjek,

gdy są wspierane obrazkami, gestami, przedmiotami,

f) uważnie słucha przekazywanych informacji i korzysta z nich,

g) rozumie wypowiedzi ze słuchu: rozróżnia dźwięki w wyrazach

o podobnym brzmieniu; rozpoznaje zwroty stosowane na co dzień;

rozumie ogólny sens krótkich oraz łatwych opowiadań i baśni kaszubskich

przedstawionych za po mocą obrazów, gestów i przedmiotów;

rozumie sens pros tych dialogów w historyjkach obrazkowych

(także w nagraniach audio i wideo);

3) powtarza słowa i proste wypowiedzi w języku kaszubskim; posługuje

się podstawowym zasobem środków językowych:

a) mówi tak, aby inni rozumieli to, co chce powiedzieć,

b) posiada umiejętność pisania i czytania w zakresie wszystkich liter

alfabetu kaszubskiego,

c) czyta proste, krótkie teksty przeznaczone dla dzieci na I etapie edukacyjnym,

d) pisze proste, krótkie zdania, ze szczególnym uwzględnieniem estetyki

i po prawności graficznej pisma,

e) zna podstawowe pojęcia z zakresu wiedzy o języku, jak: alfabet,

litera, głoska, sylaba, wyraz, zdanie: rozróżnia litery i głoski; dzieli

wyrazy na sylaby; oddziela wyrazy w zdaniu, zdania w tekście i poprawnie

je zapisuje (zgodnie z elementarnymi zasadami ortografii i interpunkcji),

f) nazywa obiekty w najbliższym otoczeniu,

g) czyta ze zrozumieniem proste teksty literackie przeznaczone dla

dzieci na I etapie edukacyjnym,

h) przepisuje teksty, pisze z pamięci,

i) rozszerza zasób słownictwa;

4) ilustruje usłyszany tekst:

a) uczestniczy w dramie, ilustruje zachowania bohatera literackiego

lub wymyślonego – mimiką, gestem, ruchem,

b) rozumie umowne znaczenie rekwizytu i umie posłużyć się nim

w odgrywanej scence,

c) tworzy ilustracje do przeczytanego tekstu;

5) wygłasza z pamięci krótkie teksty w języku kaszubskim:

a) recytuje wierszyki i rymowanki, śpiewa piosenki z repertuaru dziecięcego,

b) czyta i recytuje teksty kaszubskie, z uwzględnieniem interpunkcji

i intonacji.

 

ZALECANE WARUNKI I SPOSÓB REALIZACJI

1. Dla zapewnienia ciągłości wychowania i kształcenia, nauczyciele uczący

w klasie I szkoły podstawowej powinni znać podstawę programową wychowania

przedszkolnego.

 

2. Należy zadbać o adaptację dzieci do warunków szkolnych, w tym o ich

poczucie bezpieczeństwa. Czas trwania okresu adaptacyjnego określa

nauczyciel, biorąc pod uwagę potrzeby dzieci.

 

3. Sale lekcyjne powinny składać się z dwóch części: edukacyjnej (wyposażonej

w tablicę, stoliki itp.) i rekreacyjnej (odpowiednio do tego przystosowanej).

Zalecane jest wyposażenie sal w pomoce dydaktyczne i przedmioty

potrzebne do zajęć (np. liczmany), sprzęt audiowizualny, komputery

z dostępem do Internetu, gry i zabawki dydaktyczne, kąciki tematyczne

(np. przyrody), biblioteczkę itp. Uczeń powinien mieć możliwość pozostawienia

w szkole części swoich podręczników i przyborów szkolnych.

 

4. Wskazane jest, aby edukacja w klasach I–III szkoły podstawowej odbywała

się w zespołach rówieśniczych liczących nie więcej niż 26 osób.

 

5. Edukacja w klasach I–III szkoły podstawowej realizowana jest w formie

kształcenia zintegrowanego. Ze względu na prawidłowości rozwoju

umysłowego dzieci, treści nauczania powinny narastać i rozszerzać się

w układzie spiralnym, tzn., że w każdym następnym roku edukacji wiadomości

i umiejętności nabyte przez ucznia mają być powtarzane i pogłębiane, a potem rozszerzane.

 

6. W klasach I–III szkoły podstawowej edukację dzieci powierza się jednemu

nauczycielowi. Prowadzenie zajęć z zakresu edukacji muzycznej,

plastycznej, wychowania fizycznego, zajęć komputerowych i języka obcego

nowożytnego można powierzyć nauczycielom posiadającym odpowiednie

kwalifikacje. Zajęcia z zakresu edukacji zdrowotnej mogą być

realizowane z udziałem specjalisty z zakresu zdrowia publicznego lub

dietetyki, pielęgniarki lub higienistki szkolnej.

 

7. Edukacja polonistyczna. W początkowym okresie nauki kontynuowany

jest rozpoczęty w przedszkolu proces kształtowania dojrzałości dzieci do

nauki czytania i pisania. Umiejętności te kształtuje się według wybranej

metody, dbając o łączenie czytania z pisaniem. W klasie I szkoły podstawowej

około połowy czasu przeznaczonego na edukację polonistyczną

uczniowie mogą zajmować się rysowaniem i pisaniem, siedząc przy stolikach.

Trzeba też pamiętać o tym, że klasa I jest pierwszym etapem nauki

czytania i pisania, a umiejętności te są intensywnie kształtowane w klasie

II i III tak, aby uczniowie kończący klasę III wykazali się umiejętnościami

określonymi w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkół

podstawowych w zakresie I etapu edukacyjnego.

 

8. Ważnym celem edukacji polonistycznej jest rozwijanie u dzieci zamiłowania

do czytelnictwa poprzez słuchanie pięknego czytania i rozmawianie

o przeczytanych utworach oraz korzystanie z bibliotek (np. biblioteki szkolnej).

Dobór utworów ma uwzględnić następujące gatunki literatury dziecięcej:

baśnie, bajki, legendy, opowiadania, wiersze, komiksy – przy wyborze

należy kierować się realnymi umiejętnościami czytelniczymi dzieci,

a tak że potrzebami wychowawczymi i edukacyjnymi. Dzieci powinny

uczyć się na pa mięć wierszy, fragmentów prozy, tekstów piosenek itp.

 

9. Edukacja matematyczna. W pierwszych miesiącach nauki w centrum

uwagi jest wspomaganie rozwoju czynności umysłowych ważnych dla

uczenia się matematyki. Dominującą formą zajęć są w tym czasie zabawy,

gry i sytuacje zadaniowe, w których dzieci manipulują specjalnie dobranymi

przedmiotami, np. liczmanami. Następnie dba się o budowanie

w umysłach dzieci pojęć liczbowych i sprawności rachunkowych na sposób

szkolny. Dzieci mogą korzystać z zeszytów ćwiczeń najwyżej przez

jedną czwartą czasu przeznaczonego na edukację matematyczną. Przy

układaniu i rozwiązywaniu zadań trzeba zadbać o wstępną matematyzację:

dzieci rozwiązują zadania matematyczne, manipulując przedmiotami

lub obiektami zastępczymi, potem zapisują rozwiązanie.

 

10. Wiedza przyrodnicza nie może być kształtowana wyłącznie na podstawie

pakietów edukacyjnych, informacji z Internetu oraz z innych tego

typu źródeł. Edukacja przyrodnicza powinna być realizowana także

w naturalnym środowisku poza szkołą. W sali lekcyjnej powinny być kąciki

przyrody. Jeżeli w szkole nie ma warunków do prowadzenia hodowli

roślin i zwierząt, trzeba organizować dzieciom zajęcia w ogrodzie botanicznym,

w gospodarstwie rolnym itp.

 

11. Zajęcia komputerowe należy rozumieć dosłownie jako zajęcia z komputerami, prowadzone w korelacji z pozostałymi obszarami edukacji. Należy

zadbać o to, aby w sali lekcyjnej było kilka kompletnych zestawów

komputerowych z oprogramowaniem odpowiednim do wieku, możliwości

i potrzeb uczniów. Komputery w klasach I–III szkoły podstawowej

są wykorzystywane jako urządzenia, które wzbogacają proces nauczania

i uczenia się o teksty, rysunki i animacje tworzone przez uczniów, kształtują

ich aktywność (gry i zabawy), utrwalają umiejętności (programy

edukacyjne na płytach i w sieci), rozwijają zainteresowania itp. Uczniom

klas I–III należy umożliwić korzystanie ze szkolnej pracowni komputerowej.

Zaleca się, aby podczas zajęć uczeń miał do swojej dyspozycji osobny

komputer z dostępem do Internetu.

 

12. Język obcy nowożytny. Zalecane jest organizowanie dzieciom również

pozalekcyjnych form nauki języka obcego nowożytnego, np. zajęć

w szkolnym klubie, spotkań czytelniczych w bibliotece, seansów filmowych

w świetlicy szkolnej itp.

 

13. Edukacja muzyczna. Oprócz zajęć typowo muzycznych zaleca się włączanie

muzyki do codziennych zajęć szkolnych jako tła tematu przy organizacji

aktywności ruchowej, w celu wyciszenia itp.

 

14. Wychowanie fizyczne. Zaleca się, aby zajęcia z dziećmi prowadzone były

na boisku, w sali gimnastycznej itp. Czas realizacji tego obszaru kształcenia

ma być przeznaczony na rozwijanie sprawności fizycznej uczniów.

 

15. Etyka. Ze względu na specyfikę dziecięcego rozumowania, w trakcie zajęć

z etyki zaleca się analizę zachowania postaci literackich (z baśni, bajek,

opowiadań itp.), filmowych i telewizyjnych. Uniknie się wówczas

kłopotów wychowawczych wynikających z nadmiernej, nieuzasadnionej

i pochopnej nieraz krytyki wydarzeń z udziałem rówieśników.

 

16. Doceniając rolę edukacji zdrowotnej, treści z tego zakresu umieszczono

w wielu obszarach kształcenia, np. w obszarze wychowania fizycznego,

edukacji przyrodniczej i edukacji społecznej. Ze względu na dobro

uczniów, należy zadbać, aby rozumieli oni konieczność oraz mieli nawyk

dbania o zdrowie swoje i innych. Powinni także wiedzieć, do kogo zwrócić

się w razie konieczności udzielania pierwszej pomocy.

 

17. Każde dziecko jest uzdolnione. Nauczyciel ma odkryć te uzdolnienia

i je rozwijać. W trosce o to, aby dzieci odczuwały satysfakcję z działalności

twórczej, trzeba stwarzać im warunki do prezentowania swych osiągnięć,

np. muzycznych, wokalnych, recytatorskich, tanecznych, sportowych,

konstrukcyjnych.

 

18. Odpowiednio do istniejących potrzeb szkoła organizuje:

1) zajęcia opiekuńcze zapewniające dzieciom interesujące spędza nie

czasu, przyjazną atmosferę i bezpieczeństwo;

2) zajęcia zwiększające szanse edukacyjne uczniów zdolnych oraz

uczniów mających trudności w nauce.

 

 

 

 

EDUKACJA PRZEDSZKOLNA I WCZESNOSZKOLNA

KOMENTARZ DO PODSTAWY PROGRAMOWEJ

EDUKACJI WCZESNOSZKOLNEJ

Edyta Gruszczyk-Kolczyńska

W pełnej nazwie cytowanego powyżej dokumentu1 podkreślono, że obejmuje

on pierwszy etap edukacji szkolnej, a więc klasy I–III. Dlatego, przy opracowaniu

podstawy programowej edukacji wczesnoszkolnej, ściśle współpracowano

z zespołem konstruującym podstawę prog ra mową wychowania przedszkolnego

oraz specjalistami, którzy zajmowali się ustalaniem celów i treści

kształcenia dla klas IV–VI (II etap edukacyjny). Zespół ekspertów edukacji

wczesnoszkolnej składał się z peda go gów i psychologów, doradców metodycznych

oraz dyrektorów i nauczycieli wyróżniających się szkół.

Podstawa programowa edukacji wczesnoszkolnej konstruowana była metodą

stopniowych przybliżeń. Kolejne wersje podstawy udostępniane były do

konsultacji społecznych. Pod wpływem nadesłanych uwag projekt poprawiano

i przesyłano do recenzji pedagogom i nauczy cielom edukacji wczesnoszkolnej

z wieloletnią praktyką pedagogiczną. Po wielu korektach nadano

mu formę dokumentu załączonego do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. (załącznik nr 2).

Podstawa programowa edukacji wczesnoszkolnej została tak opracowana,

aby było wiadomo, jakimi wiadomościami i umiejętnościami dysponuje uczeń

kończący klasę I, a potem klasę III. Ustalając je, kierowano się realizmem pedagogicznym,

czyli zakresem treści kształcenia, które nauczyciel może zrealizować

w danym czasie edukacyjnym. Brano też pod uwagę różnice indywidualne

w rozwoju umysłowym uczniów. Uznano, że podstawa programowa

powinna zawierać to, co uczeń o przeciętnych możliwościach umysłowych

potrafi opanować.

W sprzyjających warunkach edukacyjnych można i trzeba tak zrealizować

proces nauczania – uczenia się, aby uczniowie wiedzieli i umieli o wiele więcej

niż tego wymaga podstawa. Rozszerzenie zakresu treści kształcenia musi

być jednak dokładnie określone w autorskich programach, według których

nauczyciele będą planować i realizować edukację w kolejnych latach, miesiącach, tygodniach i dniach w klasie I, II i III.

Uczniom o słabszej podatności na szkolną edukację trzeba udzielić specjalistycznej pomocy (zajęcia reedukacyjne, korekcyjno-wyrównawcze itp.) w takim zakresie, aby mogli sprostać wymaganiom, które są określone w podstawie

programowej. Wiadomości i umiejętności kształtowane w następnych

latach edukacji szkolnej stanowią bowiem kontynuację tego, co uczeń opanował

wcześniej.